Ένας πλήρης ταξιδιωτικός οδηγός για το Ναύπλιο

Το Ναύπλιο υπήρξε κάποτε η πρωτεύουσα της Ελλάδας, αν και πλέον δεν είναι πρωτεύουσα δεν του λείπει ο κοσμοπολίτικος αέρας. πλέον θεωρείτε μια σύγχρονή πόλη στην Πελοπόννησο διατηρεί μια αύρα παραδοσιακή, μια αύρα που θυμίζει χρόνια περασμένα. Η πόλη του Ναυπλίου διαθέτει φυσική ομορφιά και είναι γεμάτη αρχαιολογικούς θησαυρούς. Το όμορφο Ναύπλιο θεωρείται ένας από τους πιο αγαπημένους προορισμούς των Ελλήνων αλλά και των τουριστών γατί έχει εύκολη πρόσβαση και μπορεί κανείς να την επισκεφτεί με τρένο, λεωφορείο ή αυτοκίνητο και διαθέτει παραλίες, φυσικό τοπίο, μουσεία και αξιοθέατα όποτε αποτελεί έναν τέλειο προορισμό για να συνδυάσει κάνεις τα πάντα.

Γεμάτο καταστήματα, εστιατόρια, ταβέρνες, κινηματογράφους, ξενοδοχεία και καφετέριες διαθέτει ότι και οι πιο σύγχρονες πόλεις. Παρόλα αυτά δεν είναι μια μεγαλούπολη χωρίς χαρακτήρα αλλά ακριβώς το αντίθετο. Διαθέτει ακόμα παραδοσιακά κτήρια και γραφικά δρομάκια που οδηγούν σε ξεχασμένες γωνιές γεμάτες ιστορία και μυστήριο. Η Βυζαντινή και Ενετική αρχιτεκτονική του διατηρεί ακόμα τα σημάδια της ανάμεσα σε σύγχρονα κτήρια και ομορφαίνει την πόλη. Τα νεοκλασικά κτήρια που έχουν ανακαινιστεί και κάποια από αυτά έχουν μετατραπεί σε πανέμορφα ξενοδοχεία προσδίδουν στο Ναύπλιο έναν αέρα ξεχωριστό.

Οι παραλίες του Ναυπλίου

Αρβανιτιά

Κάτω από τα κάστρα της Ακροναυπλίας βρίσκεται η κοντινότερη παραλία στo Ναύπλιο, απολαύστε το μπάνιο σας στα γαλανά νερά της και το ευχάριστο φυσικό περιβάλλον. Η παραλία έχει χοντρά βότσαλα και είναι μικρή, το μεγαλύτερο μέρος είναι τσιμεντένια πλατφόρμα απ’όπου μπαίνετε στη θάλασσα με σιδερένια σκάλα.

Διατίθενται ντούζ και ξαπλώστρες όμως την υψηλή σεζόν λόγω του περιορισμένου αριθμού τους είναι δύσκολο να βρείτε κάποια διαθέσιμη.

Καραθώνα

Μεγάλη αμμουδερή παραλία μέσα σε κόλπο που την προτιμούν οι ντόπιοι, γι’αυτό το καλοκαίρι είναι κατάμεστη από κόσμο. Θα βρείτε ξαπλώστρες και καφετέριες, αν κάτσετε μέχρι αργά θα δείτε και το ηλιοβασίλεμα καθώς κοιτάει δυτικά. Η παραλία διαθέτει ντους.

Καστράκι

Δίπλα απ’ τα τείχη της Ασίνης και μόλις 500 μέτρα από το Τολό, μια ακόμη πανέμορφη και καθαρότατη παραλία, το Καστράκι. Πρόκειται για μια μικρή παραλία, με πετραδάκι και άμμο. Ο βυθός της είναι αμμώδης και τα νερά της πεντακάθαρα και κρυστάλλινα.

Πλάκα

Η παραλία Πλάκα είναι ίσως η πιο διάσημη παραλία του νομού και διαθέτει και ένα από τα πιο γνωστά κάμπινγκ. Απέχει 700 μέτρα από το χωριό Δρέπανο, η Πλάκα με το χαρακτηριστικό της βότσαλο, είναι προσβάσιμη με το αυτοκίνητο, με το ποδήλατο, ακόμα και με τα πόδια. Πήρε το όνομά της από τα μεγάλα κομμάτια πλακών, που βρίσκονται σε μερικά σημεία του βυθού. Η παραλία είναι οργανωμένη, με διάφορα beach bars και καφέ.

Κονδύλι

Η παραλία είναι μια από τις καλύτερες παραλίες της περιοχής, αν είστε γονείς, η καθαριότητά της είναι εγγυημένη, αφού η παραλία είναι βραβευμένη με Γαλάζια Σημαία.  Tο Κονδύλι είναι η τέλεια παραλία για όλους, ζευγάρια in love, singles και οικογένειες με παιδιά.

Κάντια

Μια εναλλακτική παραλία για όλα τα γούστα
Μπορεί τη δόξα των παραλιών να την κερδίζει το Κονδύλι, η παραλία όμως της Κάντιας με τον πολυσυλλεκτικό της χαρακτήρα κερδίζει τις εντυπώσεις. Οι περισσότεροι πάνε στην Κάντια για το beach bar της. Ακόμα, όμως, και για όσους επιθυμούν περισσότερη ιδιωτικότητα και έχουν δική τους ομπρέλα, υπάρχει φιλόξενος χώρος στην Κάντια, μερικά βήματα πιο πέρα με πολύ ησυχία και ιδανικός χώρος για παιδιά.

 

Μικρές Αποδράσεις

Κοντινοί προορισμοί από το Ναύπλιο που πρέπει να επισκεφθείς

Τολό – Ιδανικές διακοπές

Τολό, φιλόξενο μέρος ιδανικών διακοπών
Παραλία, ήλιος, πιτσιρίκια να παίζουν στην άμμο, απογευματινές βόλτες με το παγωτό στο χέρι στην Μπουμπουλίνας και τη Σέκερη.

Το Τολό το ξέρουν άπαντες: εκτός από τους φιλόξενους μόνιμους κατοίκους του (που ομολογουμένως πολύ τους ζηλεύουμε όσοι ζούμε στις μεγαλοπόλεις), πολλοί είναι εκείνοι που διατηρούν στην περιοχή τα μόνιμα εξοχικά τους και ακόμα περισσότεροι, όσοι το προτιμούν για την περίοδο των καλοκαιρινών τους διακοπών. Σε όποια κατηγορία και αν ανήκετε, ένα είναι βέβαιο: το παραθαλάσσιο χωριό του Τολού ανήκει στους αγαπημένους ελληνικούς προορισμούς.

Μην ξεχάσετε να πάρετε ένα βαρκάκι, με προορισμό τα δύο ακατοίκητα νησάκια, Ρόμβη και Κορωνίδα, στο εσωτερικό του κόλπου του Τολού. Στην Κορωνίδα, ανάψτε κεράκι στο βυζαντινό εκκλησάκι των Αγίων Αποστόλων. Στο νησάκι υπήρχε παλιά ιερά μονή, που λετουργούσε ως ιερατικό διδασκαλείο, για αυτό θα ακούσετε και την ονομασία Δασκαλειό.

Αρβανιτιά – Καραθώνα

Είναι λύση οικονομική και συνάμα διασκεδαστική. Προορισμός σου στα αριστερά η παραλία της Καραθώνας –που σημειωτέον έχει βραβευθεί με γαλάζια σημαία- σε μια απόσταση 3 χλμ. περίπου.


Μπροστά ξετυλίγεται μια θαυμάσια διαδρομή, που προχωρά παράλληλα με την ακτή και με θέα που κόβει την ανάσα. Συχνές εναλλαγές βλάστησης και τοπίου δεν σε αφήνουν να βαρεθείς. Στο διάβα σου θα συναντήσεις ανθρώπους κάθε ηλικίας. Γονείς ή παππούδες με τα εγγονάκια, ζευγαράκια, παρέες που θέλουν να αναπνεύσουν οξυγόνο και ιώδιο μαζί, το τολμούν και ιδιαίτερα το σαββατοκύριακο. Η διαδρομή είναι κατάλληλη για τους λάτρεις της πεζοπορίας και του τζόκινγκ, αλλά και για τα ζωάκια, που χρειάζονται και αυτά να ξεφύγουν από τον καναπέ και το μπαλκόνι του σπιτιού.

Ύδρα – Πηγή ένδοξης ιστορίας και διαχρονικής μαγείας

Η Ύδρα, το πανέμορφο αυτό νησί του Αργοσαρωνικού, είναι ιδιαίτερα δημοφιλής προορισμός για ξένους τουρίστες, αλλά και Αθηναίους, δεδομένης της σχετικά μικρής της απόστασης από την πρωτεύουσα. Οφείλει το όνομά της στα άφθονα νερά, που ανάβλυζαν από τις πλούσιες πηγές, που είχε κατά την αρχαιότητα.

Ψαρομαχαλάς

Ίσως τα μικρά γραφικά σοκάκια, τα σπίτια με τα πολύχρωμα παράθυρα, τα μπαλκόνια με των διαφόρων λογιών λουλούδια, οι κοκκινόασπρες βουκαμβίλιες που δημιουργούσαν μικρά περάσματα. αλλά από τα σπίτια έχουν μικρές πόρτες και παράθυρα και τα περισσότερα χρονολογούνται από την Τουρκοκρατία.

Αν είστε λάτρης της φωτογραφίας, τότε εδώ θα βρεις πολύ “υλικό”. Ο Ψαρομαχαλάς, ίσως είναι η πιο παλιά συνοικία της κάτω πόλης του Ναυπλίου και φημολογείται ότι πήρε το όνομά της από τους ψαράδες, που κατοικούσαν εκεί από την εποχή του Βυζαντίου.
Περπατώντας μπορείς να φτάσεις παντού στο Ναύπλιο, ανεβαίνοντας μπορείς να συναντήσεις τα κάστρα της Ακροναυπλίας και κατεβαίνοντας να φτάσεις στον Άγιο Σπυρίδωνα και στην Πλατεία Συντάγματος. Δικιά σου η επιλογή.

  • Αξιοθέατα

Παλαμήδι

Το Παλαμήδι είναι ένα από τα ωραιότερα κάστρα της Ελλάδας και το μεγαλύτερο και καλύτερα διατηρημένο φρουριακό συγκρότημα της Ενετοκρατίας. Η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 1714 για να εξυπηρετήσει τις στρατιωτικές και ναυτικές επιχειρήσεις των Βενετσιάνων εκείνης της εποχής.

Το κάστρο βρίσκεται στον ομώνυμο λόφο Παλαμήδι, ύψους 216 μέτρων, σε σημείο που δεσπόζει πάνω από την πόλη του Ναυπλίου και ελέγχει τον Αργολικό κόλπο. Το σχέδιο του Φρουρίου βασίζεται σε σύστημα αλληλοϋποστηριζόμενων προμαχώνων οι οποίοι αναπτύσσονται κλιμακωτά στον άξονα Δύσης-Ανατολής και συνδέονται μεταξύ τους με τείχη. Οι οκτώ συνολικά προμαχώνες του κάστρου είναι αυτοτελείς, ούτως ώστε αν ένας από αυτούς καταληφθεί, η άμυνα να συνεχίζεται από τους υπόλοιπους.

Το Παλαμήδι διατηρείται σε άριστη κατάσταση και αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα επιτεύγματα της βενετσιάνικης οχυρωματικής αρχιτεκτονικής.

Πλατεία Συντάγματος

Η Πλατεία Συντάγματος, η σημαντικότερη και ιστορικότερη πλατεία του Ναυπλίου, αποτελεί το κέντρο της κάτω πόλης. Από το 1540, στα χρόνια της Πρώτης Τουρκοκρατίας, εικάζεται ότι εδώ βρισκόταν το Σαράι του Τούρκου διοικητή της Πελοποννήσου, Μόρα-πασά.

Το 1843 μετονομάστηκε σε «Πλατεία Λουδοβίκου», προς τιμήν του πατέρα του βασιλιά Όθωνα, Λουδοβίκου, που επισκέφθηκε τότε την πόλη. Την ίδια χρονιά, μετά την επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου του 1843, όταν οι Έλληνες ζήτησαν από τον Όθωνα την παροχή συντάγματος, μετονομάστηκε σε «Πλατεία Συντάγματος».

Στην Πλατεία Συντάγματος βρίσκονταν άλλοτε τα σπίτια σπουδαίων αγωνιστών της Ελληνικής Επανάστασης, όπως του Νικηταρά και του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.

Σήμερα, στην πλατεία, μπορεί κανείς να δει σημαντικά ιστορικά κτίρια, όπως την ενετική Αποθήκη του Στόλου, όπου στεγάζεται σήμερα το Αρχαιολογικό Μουσείο, το Βουλευτικό, πρωην τζαμί του Αγά-πασά, και τέλος το άλλοτε Αλληλοδιδακτικό σχολείο, γνωστό στα νεότερα χρόνια ως «Τριανόν».

Μπούρτζι

Η παλαιότερη ονομασία του από τους Ενετούς ήταν “Castello dello soglio” και για το λιμάνι “Porto di cadena”, λιμάνι της αλυσίδας, διότι κάθε βράδυ άπλωναν απο τον προμαχώνα πέντε αδέλφια στην Ακροναυπλία (γνωστή και ως Ιτς Καλέ την εποχή εκείνη) μέχρι το Μπούρτζι μία αλυσίδα και έκλειναν το λιμάνι για ασφάλεια, ενώ οι τούρκοι αργότερα το περιέβαλαν με την “πορπέλα”, ένα υποθαλάσσιο φράγμα απο πέτρες ώστε να μην είναι δυνατή η προσέγγιση απο μεγάλα πλοία. Οι περισσότεροι από εμάς το ξέρουμε ως Μπούρτζι, που στα τουρκικά σημαίνει “Νησί-φρούριο”.

Κατά την Ελληνική επανάσταση του 1821, το Μπούρτζι καταλήφθηκε το 1822 από 50 οπλοφόρους και 150 πυροβολητές. Καλλέργης, υπό τη γενική διοίκηση του Γάλλου ταγματάρχη Φ. Γκιουρντέν, που κανονιοβολούσε το Ναύπλιο από το Μπούρτζι και κατάφερε να ματαιώσει απόπειρα τροφοδοσίας των πολιορκούμενων Τούρκων από αγγλικό πλοίο. Στις αιματηρές ελληνικές εμφύλιες διαμάχες (1823–1833), δύο φορές η τότε κυβέρνηση αναγκάσθηκε να καταφύγει στο Μπούρτζι για την ασφάλειά της, στις 25 Μαΐου του 1824 και στις 2 Ιουλίου του 1827. Μετά την απελευθέρωση το 1826 στο Μπούρτζι κατέφυγε η Ελληνική κυβέρνηση δύο φορές για να γλυτώσει απο τον εμφύλιο του έθνους της εποχής.

-Αν βρίσκεσαι στο Ναύπλιο καλοκαιράκι, όλο και κάποια μουσική ή πολιτιστική εκδήλωση θα πετύχεις να πραγματοποιείται στο ενετικό κάστρο. Μη χάσεις την ευκαιρία να την παρακολουθήσεις!

Βουλευτικό

Πρόκειται για ένα από τα λίγα κτίρια τουρκικής αρχιτεκτονικής που κτίσθηκε το 1730 κατά την Β΄ Τουρκική κυριαρχία. Το κτίριο βρίσκεται επί της πίσω από το κτίριο της Εθνικής Τραπέζης (άλλοτε κατοικία του Νικηταρά και αργότερα της Καλλιόπης Παπαλεξοπούλου) με θέα στην πλατεία Συντάγματος.

Αρχικά, το 1730 το κτήριο κτίστηκε ως τζαμί αποτελούμενο από μια μεγάλη αίθουσα και έναν ογκώδη τρούλο. Μάλιστα, στα δυτικά του υπήρχε και μια στοά με τρούλους, που όμως στις αρχές του 20ου αιώνα καταστράφηκε από σεισμό.
Για το πώς χτίστηκε το τζαμί, η παράδοση έχει μια πολύ γλαφυρή ιστορία να διηγηθεί, που μιλά για έναν Τούρκο Αγά. Κάποτε, λοιπόν, δύο Βενετοί, απόγονοι πολύ πλούσιας οικογένειας, ήρθαν στο Ναύπλιο για να βρουν έναν θησαυρό που είχε κρύψει ο πατέρας τους την εποχή που η πόλη ήταν υπό την κατοχή των Βενετών. Αφού με τη βοήθεια ενός σχεδιαγράμματος εντόπισαν τον εν λόγω θησαυρό στο σεράι του Τούρκου Αγά, και σε κρυφή συνεννόηση μαζί του, τελικά εκείνος μπήκε στον πειρασμό να τον κρατήσει για τον ίδιο και έτσι σκότωσε τους δύο Βενετούς. Σύμφωνα πάντα με την παράδοση, αργότερα ένιωσε τύψεις για την πράξη του και έτσι με το χρυσάφι του θησαυρού έφτιαξε το τζαμί, που έκτοτε έμεινε γνωστό ως το τζαμί του Αγά-πασά.

Το μεγάλο αυτό τζαμί το έκτισε ο Αγάς Πασάς, ο πλουσιότερος Αγάς του Ναυπλίου, για να σώσει την ψυχή του.

Το Βουλευτικό πλέον σήμερα, διαμορφωμένο από το Υπουργείο Πολιτισμού, χρησιμεύει ως συνεδριακός χώρος ενώ στο ισόγειό του μεταφέρθηκε η Δημοτική Πινακοθήκη με έργα σύγχρονων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Τριανόν – Το παλαιό τζαμί

Ένα από τα παλιότερα σωζόμενα κτίρια από την περίοδο της πρώτης Οθωμανικής κυριαρχίας είναι το Παλιό Τζαμί, που κοσμεί το κέντρο της πόλης του Ναυπλίου.

Το παλιό τζαμί
Το γνωστό σε όλους τους Ναυπλιώτες «Τριανόν», ένα όμορφο κτίριο που χαρακτηρίζει την Πλατεία Συντάγματος, ήταν κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας χώρος θρησκείας. Το τζαμί ήταν απλό, χωρίς ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, αφιερώματα ή διακοσμήσεις με μεγάλους μιναράδες και βρισκόταν στη συνοικία του Μεγάλου Βεζίρη ή στη συνοικία του χανιού του Σουλτάν Αχμέτ, στο κέντρο της αγοράς της πόλης.

Το «Τριανόν» μάλλον είναι ένα από τα αυθεντικά οθωμανικά τεμένη που χτίστηκαν την περίοδο της πρώτης Οθωμανικής περιόδου.
Το 1687, κατά την διάρκεια της Β ενετοκρατίας, μετατράπηκε όπως τα περισσότερα τζαμιά σε χριστιανικό ναό αφιερωμένο στον Άγιο Αντώνιο της Πάδοβας, δωρεά του Βενετού αρχιστράτηγου Φραγκίσκου Μοροζίνι.

Το παλαιό τζαμί αποτελεί ίσως το παλαιότερο σωζόμενο δείγμα της οθωμανικής αρχιτεκτονικής στην πόλη του Ναυπλίου.
Σήμερα διοργανώνονται θεατρικές παραστάσεις, εκθέσεις τέχνης αλλά και πολλά σχολεία πραγματοποιούν τις εκδηλώσεις τους.

Πύλη της Ξηράς

Κάτω από τα επιβλητικά τείχη της Ακροναυπλίας, και ακριβώς μπροστά από τα πρώτα κτίρια της Παλιάς πόλης θα ξεχωρίσεις ένα μνημείο, την Πύλη της Ξηράς. Στις διακοπές σου στην πόλη μπορεί να γίνει και το σημείο αναφοράς και συνάντησης.

Γιατί πύλη της Ξηράς;
Ωραία, την βλέπεις, την θαυμάζεις αλλά αμέσως σου γεννιέται μια απορία. Γιατί την ονομάζουν Πύλη της Ξηράς; Αφού όπου και να κοιτάξω γύρω μου, δεν υπάρχει πουθενά θάλασσα.
Και όμως, όσο και αν τώρα φαίνεται περίεργο, η πύλη αποτελούσε την μοναδική είσοδο της πόλης. Μπροστά από την πύλη υπήρχε ένας πλατύς υδάτινος δίαυλος, όπου προσάραζαν μικρά πλοία και καραβάκια. Ο δίαυλος ξεκινούσε από τα τείχη της Ακροναυπλίας αριστερά της πύλης και έφτανε μέχρι τον Ναύσταθμο του Ναυπλίου (σημερινό Κολυμβητήριο).


Η σημασία της μεγάλη για την εποχή. Η πύλη έκλεινε μετά την δύση του ηλίου και τα μέτρα ήταν αυστηρά. Όποιος δεν την προλάβαινε ανοικτή, απαγορευόταν να εισέλθει στην πόλη και αναγκαστικά διανυκτέρευε απ΄έξω. Από την εσωτερική της πλευρά, υπήρχε στρατιωτικό φυλάκιο το οποίο φρουρούσε την πύλη.

To Λιοντάρι των Βαυαρών

Κάνοντας τη βόλτα σου με τα πόδια ή με το τρενάκι του Ναυπλίου, στην τοποθεσία «Βαυαρικά μνήματα» στη συνοικία της Πρόνοιας, θα δεις πάνω στο Βράχο του Παλαμηδίου ένα λιοντάρι σε υπερφυσικό μέγεθος! Με κλειστά τα μάτια του και έκφραση που δηλώνει θλίψη, είναι σαν να βλέπεις άνθρωπο λυπημένο. Πρόκειται για το περίφημο Λιοντάρι των Βαυαρών που φιλοτεχνήθηκε το 1836 από τον Γερμανό γλύπτη Ζίγκελ, όταν ο βασιλιάς Λουδοβίκος, πατέρας του Όθωνα, του ζήτησε να φτιάξει ένα μνημείο για τους Βαυαρούς στρατιώτες του Όθωνα που πέθαναν από τύφο κατά το 1833-34.

Ο καλλιτέχνης τότε λάξευσε στο βράχο ένα λιοντάρι, όπως αυτό που έστησαν οι Ελβετοί στη Λουκέρνη, σε ανάμνηση των συμπατριωτών τους που σκοτώθηκαν στο Παρίσι κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης. Οι ντόπιοι ονομάζουν το γλυπτό και «Αγγουρώον» αφού υποστηρίζουν πως οι άτυχοι Βαυαροί πέθαναν από τα πολλά πικράγγουρα που έφαγαν!

Αρχαία Τίρυνθα

Μόλις 8 χιλιόμετρα από το Ναύπλιο, βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος της Αρχαίας Τίρυνθας. Η μυκηναϊκή ακρόπολη με τα κυκλώπεια τείχη, ήρθε στο φως σταδιακά από το 1876 και σήμερα αποτελεί ένα από τα Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, που αξίζει να επισκεφτεί κάποιος.

Η μυκηναική ακρόπολη
Η Τίρυνθα χρονολογείται ότι κατοικήθηκε από την Νεολιθική εποχή, μέχρι την καταστροφή της από τους Αργείους το πρώτο μισό του 5ου αιώνα. Διάσημα είναι τα «κυκλώπεια» τείχη της, τα οποία, σύμφωνα με τον Όμηρο, τα έχτισαν οι ίδιοι οι Κύκλωπες. Ο πρώτος μυθικός βασιλιάς της πόλης ήταν ο Προίτος, δισέγγονος του Δαναού, ή του Ναυπλίου.
Το μνημείο για πάρα πολλά χρόνια βρισκόταν κάτω από το χώμα με αποτέλεσμα να υποστεί πολλές ζημιές. Ωστόσο, έχουν γίνει αρκετές πετυχημένες προσπάθειες αποκατάστασης και ο χώρος είναι σήμερα επισκέψιμος.
Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς
Η Ελλάδα, από το 1981 έχει συνυπογράψει τη Συνθήκη της Unesco για την προστασία των μνημείων και χώρων παγκόσμιας κληρονομιάς. Στόχος της, είναι η προστασία από κάθε είδους φθορά και καταστροφή, προκειμένου αυτά τα μηνμεία να κληροδοτηθούν στις γενιές του μέλλοντος.
Στο διεθνή κατάλογο της Unesco έχουν συμπεριληφθεί ως τώρα 17 μνημεία και χώροι στην Ελλάδα, καθώς πληρούν τα προκαθορισμένα κριτήρια ώστε να χαρακτηριστούν εξέχουσας σημασίας σε παγκόσμιο επίπεδο, από ιστορική, καλλιτεχνική, επιστημονική, αισθητική, εθνολογική ή ανθρωπολογική άποψη. Τρία από αυτά βρίσκονται στην Αργολίδα: Μυκήνες, Αρχαία Τίρυνθα και Επίδαυρος.

Ακροναυπλία

H γοητεία της ιστορικής Ακροναυπλίας
«Εννοείς το μέρος που βρίσκεται το «τάδε» ξενοδοχείο;» θα ρωτήσει κάποιος αυθόρμητα όταν αρχίσεις να του μιλάς για την Ακροναυπλία. Ναι, ναι, αυτή είναι η Ακροναυπλία, αυτή η επιβλητική βραχώδης χερσόνησος που κάποτε υπήρξε η Ακρόπολη του Ναυπλίου και που οι Τούρκοι την έλεγαν Ιτς- Καλέ, δηλαδή εσωτερικό φρούριο.

Μπορείς να προσεγγίσεις το Κάστρο της και να θαυμάσεις τη μοναδική του θέα αν ανηφορίσεις ανατολικά από το Πάρκο του Σταϊκόπουλου και από την πλατεία Aρβανιτιάς, ή από τη δρομόσκαλα της Kαθολικής Eκκλησίας και την πύλη του Kάστρου των Tόρων.

Η ιστορία της αρχαιότερης ακρόπολης
Μπορείς να φανταστείς ότι εδώ στεγάζονταν στρατιωτικές φυλακές; Κι όμως! Βέβαια, η ιστορία της Ακροναυπλίας χάνεται στα προϊστορικά χρόνια, όταν η αρχαιότερη ακρόπολη της πόλης κατοικούνταν και διέθετε τρία επίπεδα με ένα κάστρο το καθένα!

Το Ρολόι

Θα το συναντήσεις μπροστά σου, ανεβαίνοντας τον δρόμο που περνά μέσα από τα κάστρα της Ακροναυπλίας. Εδώ, είναι το σημείο όπου μπορείς να ξαποστάσεις και να θαυμάσεις το μεγαλείο και την ομορφιά του Ναυπλίου, που απλώνεται στα πόδια σου.

Η ιστορία του
Το ρολόι τοποθετήθηκε στην Ακροναυπλία την εποχή του Όθωνα, επί της δημαρχίας του ιατρού Επαμεινώνδα Κωτσονόπουλου (1866-1878 και 1883-1890). Ήρθε από την Βαυαρία με δωρεά του Λουδοβίκου του Α΄, πατέρα του Όθωνα.


Την περίοδο της κατοχής, οι Γερμανοί είχαν αποφασίσει να το ανατινάξουν, γιατί εμπόδιζε ένα πυροβόλο. Οι αντιδράσεις των Ελλήνων ήταν έντονες. Οι τότε άρχοντες της πόλης, ο δήμαρχος Νίκος Γιαννόπουλος, ο γραμματέας Εμμανουήλ Τερζάκης, ο Νομάρχης Γεωργιάδης, ο καθηγητής Β. Τόγιας, είχαν καταφέρει να αναβάλλουν την καταστροφή του για ένα μήνα. Δυστυχώς, στις 3 Μαΐου του 1944, ανατινάχτηκε.
Το ρολόι λειτούργησε ξανά στις 14 Σεπτεμβρίου του 1949 στις 5 το απόγευμα. Η τουριστική επιτροπή της πόλης φρόντισε για την ανακατασκευή του, χρησιμοποιώντας τον μηχανισμό του ρολογιού, ο οποίος είχε σωθεί και φυλασσόταν στο δημαρχείο του Ναυπλίου.

Οικία Καποδίστρια

Αρχαία Ασίνη – Καστράκι

Αρχαία Ασίνη- Καστράκι: Τόποι με ιστορία, που δεν βαριέσαι να μαθαίνεις
Ακόμα κι αν δεν έχεις περάσει ποτέ από την Ασίνη, σίγουρα έχεις ακούσει για τα νοστιμότατα μανταρίνια της. Υπάρχουν μέρη αρχαιολογικού ενδιαφέροντος, που αν μάθεις δυο-τρία πράγματα γι’ αυτά, μπορείς να κάνεις ωραιότατες εκπαιδευτικές εκδρομές με τα παιδάκια σου, χωρίς να βαρεθούν καθόλου!

Το μεγαλοχώρι, που λεγόταν Τζεφέραγα
Μια τέτοια περιοχή νομίζω, πως είναι και η Ασίνη. Γύρω στα 8 με 10 μόλις χιλιόμετρα από το Ναύπλιο, αυτό το μεγαλοχώρι, που σίγουρα δεν είναι τόσο γνωστό όσο τα κοντινά του, το τουριστικό Τολό ή φερ’ ειπείν το Δρέπανο, επί τουρκοκρατίας ονομαζόταν “Τζεφέραγα”, από τον Τζεφέρ Αγά, που διοικούσε την περιοχή. Το 1902 μετονομάστηκε σε Ασίνη, από την αρχαία Ασίνη, ερείπια της οποίας σώζονται στην παραλία Καστράκι (ή Παλιόκαστρο, λίγο πριν το Τολό), όπου διασώζεται και η Ακρόπολη της Ασίνης.

Από το ζενίθ στο ναδίρ
Στους Μυκηναϊκούς χρόνους η Ασίνη ήταν σπουδαία και τρανή, αφού υπήρξε λιμάνι των Μυκηνών. Το 700 π.Χ., όμως, λεηλατήθηκε από τους Αργείους.

Μουσεία Ναυπλίου

Αρχαιολογικό μουσείο 

 

 

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *